10 Ekim 2010 Pazar

Görünmez ip olmak


Görünmez bir mezarlıktır zaman
şairler dolaşır saf saf tenhalarında şiir söyleyerek
kim duysa / korkudan ölür-tahrip gücü yüksek-
saatlı bir bombadır patlar
an gelir
Atilla İlhan ölür...


kelimeler bildikdir, mühim olan onları yanyana
getirebilmektir,
içimi ürperten şair, çıkmıyor uzun zamandır
oysa ne kolay gelir hepimize şiir yazmak

cepdelik cepken delik
hani bir Orhan Veli daha çıktı mı?
özlemle anıyorum onları..

Şevval Sam'ın da desteği
ile düzenlenen yatılı ilköğretim çocuklarına yardım
gecesinde hüzünlü çocukların sevinçli anlarını
yaşadık.
Bir kızımız vardı boncuk mavisi gözleri
hiç görmemesi gerekirken annesinin babası tarafından
bıçaklandığını görmüştü.
oysa babasından kaçıp sığındıkları anneannesinin
evinde güvendeydiler,
babası oraya giderken,
bir komşu aramıştı kaç kocan geliyor demişti annesine
ama annesi "Ben Nazlı kızımı kimselere bırakıp kaçamam"diye
cevap vermişti, az sonra öleceğini bilmeden.
Nazlı kız bu kötü masalı kendi kelimeleriyle anlatırken
annesinin kendisini bırakmamasını öyle gururla
anlattıki ölmüş ne gam..
.
Nazlı kız bize emanetti,yolu açık olsun.
Bir daha kılıçları kalem olan insanlarla karşılassın.
Şevval Sam , yüksek temposu, farkındalığı
ortama saygısı, yaptığı iyiliğe hürmeti ile
mükemmel bir akşam yaşattı.

Moliere'in
insanlar birbirine görünmez iplerle bağlıdır savı
üzerinden hareketle sıkı bir gece geçirdik.
Romantizm, gençler ve bulutlar harikaydı.

Cemal Süreyya' ya da selam olsun..
Vapurdaydık
Vapur kıyıda gidiyordu
Üç kulaç öteden İstanbul gidiyordu
Uzanmış seni usulca öpmüştüm
Hemen yanımızdan balıklar gidiyordu.
............................................
görünmez iplerle tuttum ellerinizi,
sevgiyle kalın.. yanınızdan geçen balıklara
selam olsun..
bloglarında likör ve kanyak dan bahseden
arkadaşlarıma da aşk olsun:)