Ev telefonum benim için çalıyor!!!!!!!!!!!
İki gündür Telefonla gelen haberlere seviniyorum..
Toprağın bol olsun Graham Bell:))
18 yaşında şirinmi şirin bir halde geldiğim Ankara' da
geçirdiğim üniversite yıllarımın hem sevimli
hem sevimsiz yıllar olduğunu anımsarım..
O günlerden çok şey öğrendim ve sonra bir daha
asla Ankara' ya gelmeyeceğim dediğim son yılımda
yuva kurup hiç dönülmez bir hal aldım:))
kısa bir çalışma hayatı sonra evle boğuşmalarım başladı..
Derken 29 yaşımda Efe hayatımıza katıldı. Benim için hiç zor
olmadı onun varlığı, aksine yeniden
gençleştim onunla. İkinci bir üniversite olsun
diye açıköğretimle uğraştım durdum..
onunda zevki geçti.Şimdi yeni bir heyecana ihtiyacım
vardı, oda oldu. Evet Çıkan af benim yine yıllar önce
vazgeçtiğim bir okulum olduğunu bana anımsattı:))
Neden bir üçüncüsü olmasın dedim..Başvurumun cevabı
bu sabah çalan ilk telefonda geldi. Kayıt için
sadece iki gün verdiler,yarın ikametgah vs.gibi
işlerle uğraşıp cuma sabahı kayıt yaptıracağım.
Sanırım sınav hakkı verecekler. Başarılı olamayacağımı
düşündüğüm dersler var. Ama bu heyecan bile yeter bana
Ayrıca okulun Gölbaşı'nda olması gibi zorluklar var.
Her şeye rağmen deneyeceğim:))Öğrenci olmak benim en sevdiğim iş oldu her zaman
bu kez bana fiziksel olarak yakışmayacak ama:))
Bu hareketin bünyemede yarayacağını düşünüyorum..
39 yaşındayımmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
Kısacası sevinçliyimmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
Durumumu anlatan bu fotoğraftaki tanımadığım cici hanıma teşekkürler..:)))
