Yeryüzünde ilk sosyal politika tedbirleri madencilik sektöründe başladı. Bunun nedeni madenciliğin öncelikle de kömür madenciliğinin tarihinin eski ve işçinin çalışma koşullarının en berbat olduğu yer olmasıdır. Emek sektörünü, netameli bir iş sayan politik yaklaşım karşısında, sanayileşemeyen bir toplum olarak üzüntülerle ve kaderle teselli buluyoruz. Bu ideolojik çerçeveyi, nitel ve nicel inceleme fırsatı veren, dayanışma üzerine kurulmuş ''Halkçılık'' neden göz ardı edilmekte.. Fiilen ve hukuken yaptırımı olmadıkça daha çok ağlar bu ülke...
Karşımızdaki en büyük sorundur yok saymak..İlkesiz insanların, ilkeleri elinin tersiyle iten bir toplumun bu duyarsızlığı ne zaman bitecek...
Karın tokluğunu yaşamak sayan zihniyet, ancak yaşamanın kısa bir süreç ama yasaların ve hakların devamlılığı ilkesine inandığı gün sınırsız bir doyum alacağını kavradığı gün çok şey değişecektir.
Mahzuni Şerif' in kendi ağzından ifadesidir. ''Bana, düşüncelerini söyleme, sana ülkende rahatça yaşama hakkı verelim '' Diyorlar...
Kim kime neyin hakkını veriyor .. Bir hak varsa o da bu dünyaya gelmiş olman ve yasalarla kazanacağın özlük haklarıdır. Anla artı anla....
-Elbette Şerif' kendisine söylenen bu söze verdiği cevap ''Düşüncelerimi açıkça söyleyemeyeceksem, ölürüm daha iyi '' Oluyor.
Bugün ölen onca insana anlatılamadı,konuşturulmadılar, sömürülmek için gittiği yere kadar yaşama hakkı verdiler ''Gittiği yere kadar'' bundan sonra bu ve benzeri nedenlerle ölmeye devam edecek insanlar aydınlanmaz mı ? Düşüncelerini açıkça söyleyemedikleri için haklarına sahip çıkmadıkları için ölecekler... Uygulayıcılar, ya siz neden ve nasıl öleceksiniz? Dur, demeyen şakşakçılar utanın, bu sizin yüzünüzün karası...
