İçimde yaşamanın, insan olmanın
ve hakikatin sevinci var.
Bu coşkuyu da sizlerle paylaşmak
istedim. Bugün 7 Mayıs benim için hiç bir özelliği
olmayan sıradan bir gün..
Bugünü özel kılan tek şey içimdeki heyecan..
Bir önceki yazıma verdiğiniz anlamlı yorumlar
için hepinize çok teşekkür ederim.
Not: Aynı şehir dar geliyordu bana:))
diyorlar ya zaman herşeyin ilacı
Çarşamba günü okula gitmek için hazırlığımı yaptım
sıcaklar nedeniyle arabayla gidiyorum bir kaç gündür.
Benzin İstasyonuna uğradım.Üst yıkama için anahtarı verdim.
Kendime güvenli bir yer seçip beklemeye başladım.
Cep telefonumla ilgilendiğim bir anda öne doğru şiddetle savruldum
yere kapaklanmadan toparlandım ki, arkamda kocaman
bir otomobil belimi ayırırcasına yüksekçe olan tamponuyla
vurdu bana...O kadar güvenli bir yerdeydim ki..
Orada çalışan bir genç arabanın içini temizlemek için
eline araba geçmiş olmasının da heyecanıyla
o kel alaka yere girip arkam dönük olduğu için elbette benzin
istasyonunda ses çok olduğu için ben duymadım, o vurdu.
Arkadan bir darbe yedik işte..
O zaman kafamızı toparlamanın zamanın geldiği andı galiba.
Biraz daha hızı olsa altındaydım..
O zaman ne bir önceki yazıya üzülecek,
ne de bugünkü kadar sevinç ve
coşkuyla dolacaktım.
Yıkanan arabama bindim 45 dakika otobanda
düşünerek gitiğim Gölbaşı'nda bir de ders anlatımım var
dı..
Bu arada derslerim epeyce zorlaştı ama
fena gitmiyor gibi..
İçimdeki coşku geçmeden hepinize uğrayıp yorum yazmak istiyorum..
Sevgi ve huzurla kalın...
