Çok güzel bir hafta olacağı, çok uzak diyarlardan gelen bir dost
telefonunudaki sıcaklıktan belliydi.
Pazartesi akşamı Suavi konseri vardı. Organizasyon için
telefonlaşamadık kızlarla, pazar gecesi aşure yaptım. Onları tek tek
kutulara doldurup süsleyip, pazartesi sabahı okuldaki arkadaşlarıma
götürdüm. Çoğu oruçlu olan arkadaşlarım saat 16.30 da okunan ezanla
yediler aşurelerini. Oruçlu olmayanlar zaten tadını çok beğendiklerini söylemişlerdi.
saat 17.15 de okuldan çıktım, çok yoruluyorum derslerim tüm gün olduğunda,
18.30 gibi evdeydim. 18.45 civarı gümüşay aradı. Üç dakikada organize olduk
hiç gidilmeyecekken 19.10 da buluştuk,bilet olmamasına rağmen
Suavi dinlemeye gittik.Saat sekize üç vardı kapıdaydık.
biletler alındı hem de ön sıralardan ve bizi ne beklediğini çok da bilmeden,
belki ömrüm boyunca unutamayacağım bir lezzet, farkındalık,
ayrıcalık, akıcı ,dinledirici , yüreklendirici bir konserin içinde 61 yaşındaki
bir delikanlının evinde ağırlanıyorduk.Tam üç buçuk saat ayakta
ve zaman zaman mikrofonsuz, söylediği parçalarla büyüledi bizi
sohbeti ve taklit başarısı, ironiler,
alkışlandığında bir çocuk havasına bürünen ifadesi, o gülümseme....
İyi ki varsın, iyi ki hayattayım ve iyi ki seni dinleme şansı buldum.
Ve elbette arkadaşlarım iyi ki varlar hadi dediğinde, hayde diyen
güzel dostlar.
Yaşamımı bir puzzle gibi görüyorum, her gün yeni bir parçası
ekleniyor,bir bütün oluşuncaya dek, her gün bir parçası veriliyor.
bazı günlerde ise o puzzle' ın yapıştırıcısı hediye ediliyor
işte suavi ile zaman bu kadar sağlamdı .Eğer dinleme şansı bulursanız
o konserini kaçırmamalısınız ki,hayatınızda bir şeyler eksik kalmasın.
