Dün en yakın alışveriş merkezine gittim. AVM lerin en güzel yanı servis olanağı
fakat yer bulursanız güzel, yoksa cidden bir eziyete dönüşebiliyor.
ne yazıkki dün oğluşla ben dolduğu için binemedik daha sonraki servis için beklemeye başladık..
hemen arkamızdaki anne elindeki su şişesi ile çocukların elini yıkadı
başladı iki çocuk kavga etmeye 4 ile 6 yaşlarında gibiler..Şirin de çocuklar
anne küçük çocuğa güvenliği göstererek
"Git bu amcalara deki beni şuraya kilitleyin. O, amcalar da senin annen kim derse ben tanımıyorum öldürün derim dedi.."
gülmemek için kendimi zor tuttum ama oğluş şaşkın şaşkın nasıl yani anne dedi..
çocuk şöyle düşünmüş olabilir mi? Ya ben salak mıyım?
Ya da annem beni ne zannediyor..Bak bak annem azrailim oldu...
Efenim servise bindik. Arka beşlideyiz bu kez 2 yaşlarında bir oğlan çocuğu ve
anneciği var. İstanbul yolu otobanından dönüyoruz...
sürekli ağlayan bu vızıldak çocuğun annesi "Bak şimdi
seni burdan dışarıya atarız gideriz " diyince..
Oğluşum birazda muzip bir gülümsemeyle "Çocuklar tehtit altında "yaşıyor dedi.
Alfred Hitchcock
filmleri gibi seneryo üretmekte üzerimize yok..Bu ne biçim kurgular anlamadım.
kızmanın da bir adabı bir usulü var ama dimi.Anacığım baktımı işi bitir
hala da öyledir yani:))
Benim de meşhur bir iki üçüm vardır..Üç te bitecek halbuki dörtte ne yapacağımı
ben de bilmiyorum:))
